Park Wiejski Frontera

Słynny pokrzywiany jałowiec z El Hierro

Na zachodnim krańcu wyspy El Hierro mieści się las o stuletnich drzewach, których niesamowita zdolność dostosowania się do żywiołów sprawia, że odwiedzający poczuje się znikomym. Chodzi tutaj o El Sabinar, otwarty las autochtonicznych jałowców o nachylonych i powykrzywianych pniach w związku z atakami wiatru. Ten naturalny klejnot mieści się na wspólnotowych pastwiskach z wolno chodzącymi krowami i owcami, niedaleko sanktuarium N.M.P. los Reyes. Po pozostawieniu samochodu na parkingu odwiedzający przekona się, że konkretnie jedno drzewo zwróci jego szczególną uwagę, to Sabina z El Hierro, wspaniały egzemplarz, który podobny jest do tancerki, która zgina się do tyłu i rozpuszcza swoje włosy po ziemi. Jego nie do pomylenia kształt jest jednym z symboli tej wyspy i zdolności do przystosowania się oraz piękna ludzi zamieszkujących Park Wiejski Frontera i pozostałą część wyspy El Hierro.

Południk zerowy przebiegał przez El Hierro

Najbardziej na zachód wysunięty punkt Wysp Kanaryjskich i wyspy El Hierro to obszar czerwonych pól lawy i kraterów wulkanicznych, pośród których znajduje się prosty budynek latarni morskiej w kolorach białym i zielonym. Jest to latarnia Orchilla, która przez 250 lat wyznaczała południk zerowy Ziemi, zanim został on ustalony w Greenwich. Jej światło było również pierwszym widokiem europejskiego lądu dla odkrywców powracających z Ameryk przez Wyspy Kanaryjskie.

W okolicach latarni można zobaczyć formacje lawy o charakterystycznych kształtach, dostępne tunele wulkaniczne oraz duże słodkie tabaiby w formie kandelabrów. Można także odwiedzić pobliski pomnik południka zerowego i uzyskać certyfikat wizyty w instytucji turystycznej wyspy za 3 €. Następnie droga HI-500 prowadzi w kierunku Frontery oraz do plaży El Verodal, znanej z czerwonego wulkanicznego żwiru.

Centrum dla odwiedzających dot. 'bimbaches'

El Julán to ogromne zbocze lawowe, jakie opada do zatoki Mar de las Calmas, na południu El Hierro i na którym znajdują się najlepsze grawerowania skalne jakie pozostawili 'bimbaches', przedhiszpańskie plemiona jakie zamieszkiwały tę wyspę. W tym miejscu oddalonym od gwaru miejskiego odwiedzający nie jest w stanie dostrzec ani jednego budynku ani żadnej drogi asfaltowej. Przyroda wydaje się wchłonąć aż po ostatni ślad cywilizacji. Niemniej jednak, na jednym z rozgałęzień drogi HI-400 znajduje się zamaskowane centrum objaśniające Park Kulturowy El Julán. W jego salach ekspozycyjnych wyjaśnia się znaczenie ekonomiczne, kulturowe i polityczne, jakie miało to miejsce dla dawnych mieszkańców. Dodatkowo, indywidualny ekspert pokieruje odwiedzających po trasach biegnącymi przez osiem kilometrów, aby dotrzeć do grawerowań Los Letreros i Los Números, czyli do 'tagoror' - dawnej przestrzeni do zgromadzeń 'bimbaches' i do wielu innych interesujących miejsc.

Świątynia patronki El Hierro w La Dehesa

Figurka, która jest najbardziej siostrzana niewielkiej ludności El Hierro to ta, ich patronki N.M.P. los Reyes (od Króli). To wezwanie maryjne otrzymało swoją nazwę w dniu Trzech Króli czyli Objawienia Pańskiego, 6 stycznia, gdyż tego dnia w 1546 roku mieszkańcy wyspy otrzymali tę niewielką drewnianą rzeźbę Marii Panny. Był to prezent od statku, który się kierował do Ameryki a którego mieszkańcy tej wyspy wyratowali. Figurę Marii Panny przechowuje się w sanktuarium wyspy N.M.P. los Reyes. Ta skromna i surowa świątynia znajduje się pośród łagodnych wzgórz pokrytych wrzosem La Dehesa, strefą wspólnotowych pastwisk na wysokości 600 metrów w części zachodniej wyspy i Parku Wiejskiego Frontera. Postój tutaj w drodze do powykrzywianych jałowców lub punktu widokowego Bascos pokrzepia duszę.

Nurkowanie i świeża ryba na południu El Hierro

Naprzeciwko południowego wybrzeża Parku Wiejskiego Frontera znajduje się skarb morski o zaskakującym bogactwie. Rezerwat Morski La Restinga-Mar de Las Calmas położony jest obok najbardziej wysuniętego na południe punktu wyspy El Hierro, w szerokiej i niezmąconej zatoce znanej jako Morze Spokoju. Jego 750 hektarów intensywnego błękitu to raj dla nurków, fotografów podmorskich i dla miejscowych rybaków łowiących tradycyjnymi metodami. Niewielka flota statków o sieciach rybackich szanujących środowisko naturalne, która łowi w rezerwacie, wypływa z pobliskiego portu La Restinga. Tutaj również cumują jednostki, które zabierają grupy nurków w poszukiwaniu smukłych mant, korpulentnych serioli i skrytych muren. Po południu rybacy, nurkowie i turyści gromadzą się w restauracjach La Restinga przed daniem z vieja (gatunek papugoryby) lub kabryla i szklaneczką wybornego białego wina tej wyspy.

Wędrować tradycyjnymi trasami na El Hierro

Spokój jaki panuje na południowym-wschodzie wyspy EL Hierro, gdzie znajduje się Park Wiejski Frontera, sprawia, że wędrowanie po jego licznych szlakach pieszych jest prawdziwą przyjemnością. Ostre stromizny wielu odcinków są wynagradzane zdumiewającymi widokami i całym czystym powietrzem jakie się pragnie. Niektóre z tych ścieżek nadal są używane w trakcie tradycyjnych świąt jak sławna trasa pielgrzymkowa w celu Zniesienia N.M.P. los Reyes, obecnie zintegrowana w GR-131.

Dla odkrycia tej sieci zalecana się wyruszyć z la Hoya del Morcillo, strefy kempingowej położonej po środku lasu sosny kanaryjskiej i w pobliżu miejscowości El Pinar. Stamtąd można odkryć różne odcinki PR-EH 1: ten, który prowadzi do południowej miejscowości rybackiej La Restinga, ten, który przechodzi orzeźwiającymi lasami wawrzynowymi w Mencáfete na północnym zboczu parku i te, które nas zaprowadzą do robiących wrażenie zatok Las Playas i Frontera.